4.1°C

Substancje czynne skutecznie zwalczają choroby i chwasty w ziemniakach fot. Paweł Pąk

Substancje czynne skutecznie zwalczają choroby i chwasty w ziemniakach

Napisał  Kwi 10, 2018

Ochronę chemiczną przeciwko zarazie ziemniaka należy rozpocząć zgodnie z sygnalizacją lub na odmianach wczesnych w okresie zwierania się roślin w rzędach, a na odmianach późnych po wystąpieniu pierwszych objawów zarazy ziemniaka na odmianach wczesnych.

W tym okresie do ochrony ziemniaka zaleca się środki zawierające substancje czynnedimetomorf i mankozeb.

W celu ochrony plantacji ziemniaka przed alternariozą oraz zarazą ziemniaka na naci i bulwach, w okresie od początku rozwoju pierwszych pąków kwiatowych zalecamy stosowanie produktu, który w składzie ma fluazynam i dimetomorf.

Produkty takie stosuje się pod koniec wegetacji w celu zabezpieczenia bulw ziemniaka przed porażeniem zarazą. Fluazynam nie tylko zapobiega uwalnianiu zarodników pływkowych, ale również ogranicza ich ruchliwość.

Przy ochronie fungicydowej ziemniaka ogromne znaczenie ma wilgotność powietrza, opady atmosferyczne oraz temperatura powietrza.

Ochronę herbicydową ziemniaka należy rozpocząć już przed wschodami ziemniaka, co ułatwi przeprowadzenie późniejszych zabiegów oraz zmniejsza konkurencję chwastów o dostęp do światła, wody oraz składników pokarmowych.

W ziemniakach możemy spotkać około 100 gatunków chwastów krótkotrwałych i kilka gatunków wieloletnich. W praktyce nigdy nie występują w tak dużych ilościach, a ich liczba najczęściej nie przekracza kilkunastu, bardzo rzadko kilkudziesięciu i zależy od: intensywności zabiegów uprawowych w całym płodozmianie, racjonalnego doboru i następstwa roślin w zmianowaniu i warunków glebowych i klimatycznych.

W ochronie chwastów dwuliściennych można stosować preparaty zawierające linuron, chlomazon lub metrybuzynę. W ochronie przed niektórymi chwastami jednoliściennymi można użyć preparatów z pendimetaliną.

Szkodliwość występowania chwastów w ziemniakach polega na:
- ograniczaniu roślinie ziemniaka wody, światła i składników pokarmowych, co w konsekwencji obniża plon i pogarsza jego strukturę;
- sprzyja większej podatności roślin na choroby i szkodniki;
- znacznym utrudnieniu zbioru, spadku wydajności pracy i zwiększeniu uszkodzeń mechanicznych bulw, co powoduje dalsze straty w czasie przechowywania;
- pogorszeniu jakości plonu (wzrost wad zewnętrznych i wewnętrznych bulw).

(rup) Tomasz Kodłubański

reklama reklama reklama reklama reklama