logowanie rejestracja

Zaloguj się na swoje konto

Nazwa użytkownika *
Hasło *
Zapamiętaj mnie

Utwórz konto

Pola wymagane są oznaczone gwiazdką (*).
Nazwa *
Nazwa użytkownika *
Hasło *
Powtórz hasło *
E-mail *
Powtórz e-mail *
Captcha *

partnerzy portalu

reklama
reklama
Odpowiednie zbilansowanie bardzo ważne w nawożeniu kukurydzy fot. Kacper Podlewski

Odpowiednie zbilansowanie bardzo ważne w nawożeniu kukurydzy

Napisał  Kwi 16, 2018

Kukurydza ze względu na wysoki potencjał plonowania pobiera duże ilości składników pokarmowych i wody z gleby, dlatego jej nawożenie musi być właściwie zbilansowane. Prawidłowe nawożenie, oprócz bezpośredniego wpływu na wysokość plonu, ma również wpływ na jego jakość oraz odporność roślin na stresy środowiskowe.

Wraz z plonem 1 t ziarna oraz odpowiednią ilością słomy kukurydza przeciętnie pobiera: około 30 kg N, 12 kg P2O5, 30 kg K2O, 10 kg CaO, 10 kg MgO, 4 kg S oraz niewielkie ilości Mn, Zn, Cu, B i Mo. Pierwiastkiem wykazującym najsilniejsze działanie plonotwórcze jest azot, który decyduje również o zawartości skrobi i włókna surowego oraz tłuszczu w ziarnie.

Fosfor i potas wpływają na tolerancję roślin na stres termiczny i niedobór wody oraz na skład aminokwasowy białek. Optymalna dostępność składników pokarmowych możliwa jest jedynie przy zapewnieniu optymalnego odczynu gleby (pH), który w przypadku kukurydzy wynosi 6,0-7,0 dla gleb średnich i ciężkich oraz 5,5-6,0 dla gleb lekkich. W razie konieczności regulacji odczynu najlepiej jesienią zastosować wapno magnezowe (które uzupełnia również braki magnezu) i dobrze wymieszać je z glebą.

Ustalenie potrzeb nawozowych kukurydzy należy wykonać w oparciu o analizę zawartości przyswajalnych form składników pokarmowych w glebie oraz na podstawie wielkości spodziewanych plonów. Nawożenie azotowe, z uwagi na dużą mobilność tego pierwiastka w glebie, rozpoczynamy wiosną pod uprawki przedsiewne.

Ze względu na stosunkowo wolne tempo początkowego wzrostu kukurydzy zaleca się zastosowanie 50-70% całkowitej dawki azotu przedsiewnie (najlepiej w formie nawozów wieloskładnikowych lub mocznika, może być również RSM, saletra amonowa lub saletrzak). Pozostałą część azotu najlepiej zastosować pogłównie w fazie 4-6 liści właściwych, tak aby składnik ten był dostępny dla roślin od fazy przed kwitnieniem do fazy wytwarzania kolb, czyli w czasie intensywnego poboru azotu (najlepiej w formie mocznika, stosowanie saletry amonowej może spowodować uszkodzenie roślin).

Część rolników, najczęściej z powodu ograniczeń technicznych, praktykuje zastosowanie całej lub prawie całej dawki azotu przedsiewnie. Nie jest to rozwiązanie korzystne, ponieważ efektywność wykorzystania składników pokarmowych z nawozów jest zawsze wyższa w przypadku dawek dzielonych, rozłożonych w czasie. Ma to szczególne znaczenie w przypadku odmian o bardzo wysokim potencjale plonowania, jak na przykład DKC3579 (FAO 250), które bardzo dobrze reagują na nawożenie azotem w dawkach dzielonych, uzyskując zazwyczaj wyższe plony niż tylko przy aplikacji przedsiewnej.

Termin nawożenia fosforem i potasem zależy od rodzaju gleby: na glebach ciężkich najbardziej odpowiednim terminem jest jesień (pod orkę zimową), a na glebach lekkich – wiosna (pod uprawki przedsiewne). W każdym z tych przypadków należy jednak dobrze wymieszać nawozy z wierzchnią warstwą gleby.

Nowoczesne siewniki są z reguły przystosowane do aplikacji nawozu startowego „pod korzeń”, czyli współrzędnego siewu ziarna i nawozu, który jest umieszczany w strefie rozwoju systemu korzeniowego roślin kukurydzy. Rozwiązanie to ma szczególne znaczenie w przypadku składników pokarmowych o niskiej mobilności w glebie, takich jak fosfor, ponieważ poprawia efektywność wykorzystania składników pokarmowych i pozwala na obniżenie zastosowanej dawki nawozów mineralnych.

Poza nawożeniem doglebowym, kukurydzę można efektywnie dokarmiać dolistnie. Do dolistnego dokarmiania azotowego dobrze nadaje się 6% roztwór mocznika z dodatkiem siarczanu magnezu oraz mikroskładnikami. Taka forma nawożenia jest szczególnie istotna w przypadku wystąpienia stresu środowiskowego (susza lub nadmierne uwilgotnienie gleby), uniemożliwiającego korzeniom pobieranie składników pokarmowych z gleby.

Kukurydza bardzo dobrze wykorzystuje składniki pokarmowe z nawozów organicznych. Stosując obornik (jesienią), gnojowicę (jesienią i wiosną) lub gnojówkę (wiosną) należy pamiętać o odpowiednim zmniejszeniu dawek nawozów mineralnych, według ogólnie dostępnych współczynników przeliczeniowych.

Dobrze zbilansowane nawożenie jest jednym z najważniejszych elementów agrotechniki kukurydzy oraz pozostałych roślin uprawnych. Ma ono istotny wpływ na wysokość uzyskiwanych plonów oraz jego cechy jakościowe.

(rup) Marcin Liszewski, informacja prasowa Jatrejon

reklama
reklama reklama reklama reklama
reklama
300x600 bayer univo szczyt

Ogłoszenia