16.8°C

partnerzy:

reklama reklama reklama
reklama reklama
Pozytywne aspekty stosowania resztek pożniwnych fot. Paweł Pąk

Pozytywne aspekty stosowania resztek pożniwnych

Napisał  Sie 14, 2018

Resztki roślinne, które pozostają po żniwach, mogą być źródłem substancji organicznej oraz makro- i mikroelementów w wierzchniej warstwie gleby.

W razie niskiego nawożenia mineralnego, substancje zawarte w resztkach są ważnym elementem bilansu składników pokarmowych gleby i roślin.

Resztki roślinne są rozkładane przez mikroorganizmy bytujące najliczniej w powierzchniowej warstwie gleby tj. od 0 do 5 cm głębokości, dostarczając roślinom cenne substancje odżywcze, które wspomagają jej prawidłowy wzrost i rozwój, w tym sole mineralne i witaminy.

Należy nadmienić, że stosunek dostarczanych substancji ściśle koreluje z poziomem uwilgotnienia gleby – najwyższą zawartość azotu, fosforu i potasu w resztkach pożniwnych obserwuje się, gdy uwilgotnienie gleby wynosi od 40 do 70% oraz zawartością pierwiastków mineralnych w biomasie upraw polowych, które są głównie modyfikowane przez czynniki glebowe, klimatyczne i hodowlane.

Warto nadmienić, że podstawowym surowcem uważanym za cenne źródło makro- i mikroelementów jest kukurydza. Resztki pożniwne uzyskane z kukurydzy, obejmujące łodygi z liśćmi, rdzenie kolbowe (osadki), liście okrywowe kolb oraz odpady powstałe w czasie suszenia ziarna, budzą szerokie zainteresowanie wśród producentów rolnych.

Gatunek ten w odróżnieniu od innych europejskich roślin surowcowych, posiada wysoki potencjał plonowania oraz wytwarza względnie dużą ilość resztek pożniwnych, których plon suchej masy waha się w granicach 10-15t⋅ha-1.

Ponadto, warto zwrócić uwagę na resztki roślinne pochodzące z uprawy roślin strączkowych, gdyż są one bardziej wartościowe niż zbóż, ponieważ odznaczają się wąskim stosunkiem C : N (węgla do azotu).

Co więcej, resztki pozostawione po zbiorze słomy również przynoszą korzystny wpływ na właściwości gleby oraz pośrednio na wzrost i plonowanie rośliny następczej.

Przykładem może być pszenica jara, która odznacza się dość znaczącą zawartością azotu, fosforu, magnezu – korzenie –, potasu i wapnia – części nad- i podziemne.

(rup) Anna Bluszcz

Doktorantka III roku
Katedra Mikrobiologii Ogólnej i Środowiskowej
Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu

Jak zyskać wysoki plon jęczmienia

Slide thumbnail
Slide thumbnail
Slide thumbnail
Slide thumbnail
reklama reklama reklama reklama reklama reklama
reklama
reklama