fbpx

Czas na siew rzepaku

Napisał  Sie 18, 2022

Żniwa jeszcze trwają, a nadszedł już czas siewu rzepaków. Roślina ta powinna być już posiana w północno wschodniej Polsce, gdyż jej optymalny termin siewu przypada na 15 sierpnia. Do 20 sierpnia powinien być zasiany w Polsce centralnej a do 25 sierpnia w Polsce zachodniej.

Rzepak powinien być umiejscowiony w płodozmianie najlepiej po roślinach strączkowych, zbożowo-strączkowych lub wczesnych ziemniakach. W praktyce jednak większość upraw lokalizowana jest po wcześnie schodzących z pola zbożach.

Stanowisko pod rzepak powinno być przygotowane bardzo starannie w oparciu o właściwie wykonany zespół uprawek pożniwnych i przedsiewnych. W przypadku bardzo krótkiego czasu po zejściu rośliny poprzedniej z pola stosuje się agregaty ścierniskowe, orkę na głębokość 20-22 cm a następnie agregat uprawowy, który przyspieszy osiadanie gleby.

Siew rzepaku wykonywany jest na głębokość 1,5-2 cm. Norma wysiewu nasion wynosi 3,5 kg/ha przy kwalifikowanym materiale siewnym. Wysiew powinien zapewnić optymalną obsadę roślin na 1 m2, która powinna być na poziomie 70-80 roślin/m2.

Gleba pod rzepak posiadająca średnią zawartość składników pokarmowych (którą powinno się ustalić w oparciu o chemiczne badania jej zasobności) przy zakładanym średnim plonie ok. 3,5 t/ha, powinna być zasilona 60-70 kg P2O5 i 150-160 kg K2O oraz 20-30 kg N (na stanowiskach ze słabymi przedplonami, niepozostawiającymi zbyt dużych ilości tego składnika w glebie).

Oprócz makroelementów rzepak dla prawidłowego wzrostu i rozwoju jesienią wymaga mikroelementów: boru, siarki i magnezu. Brak ich w tym okresie na pewno przełoży się na spadek wysokości plonowania rośliny.

Wiosną rzepak wymaga obfitego nawożenia azotem. Przy ruszeniu wegetacji najlepiej jest zastosować saletrę amonową w ilości ok. 100 kg N/ha. Po 2-3 tygodniach powinno się zastosować drugą dawkę azotu w formie mocznika. W okresie kwitnienia rzepak powinno się zaopatrzyć w bor i siarkę. Ma to bezpośredni wpływ na wzrost i rozwój organów generatywnych, zapylenie oraz rozwój łuszczyn i nasion.

Ochronę rzepaku przeprowadza się przed lub bezpośrednio po jego siewie, a także w trakcie wegetacji. Do tej ochrony zaliczamy:
– zwalczanie chwastów jedno i dwuliściennych
– jesienne zwalczanie szkodników (pchełki, gnatarz rzepakowiec oraz tantniś krzyżowiaczek i czasami rolnice)
– wiosenne zwalczanie szkodników (chowacz brukwiaczek, słodyszek rzepakowy, chowacz czterozębny oraz coraz częściej pryszczarek kapustnik)
– zwalczanie chorób grzybowych (zgorzel siewek, sucha zgnilizna kapustnych, czerń krzyżowych, zgnilizna twardzikowa, cylindrosporioza oraz szara pleśń.

Przypominamy, że okresy stosowania i dawki wszystkich preparatów do ochrony chemicznej rzepaku należy zawsze stosować zgodnie z aktualnymi „Zaleceniami Ochrony Roślin”.

(rup)

Udostępnij: