fbpx
Uprawa papryki w gruncie fot. Paweł Pąk

Uprawa papryki w gruncie

Napisał  Mar 01, 2022

Papryka to roślina, która jest bardzo chętnie uprawiana w Polsce, ponieważ nie należy do najbardziej wymagających. Pochodzi z Ameryki Południowej oraz centralnej. Doskonale sprawdza się jako składnik wielu dań, jest zdrowa, a także pożywna, stąd nieustający popyt na to warzywo. Uprawa papryki gruntowej jest w zasięgu każdego, kto dysponuje odpowiednią przestrzenią nadającą się do posadzenia rośliny i może poświęcić jej nieco czasu.

Jeżeli interesuje Cię uprawa papryki w gruncie to zachęcamy do przeczytania poniższego artykułu – opowiemy Ci między innymi o tym, jak przygotować się do takiego przedsięwzięcia i na co zwrócić uwagę. Dawniej uważano, że ten sposób uprawiania tego warzywa jest niezbyt opłacalny, obecnie dostępne są odmiany heterozyjne, które sprawdzają się bardzo dobrze przy tej metodzie. Pamiętaj o tym, by uzbroić się przede wszystkim w cierpliwość.

Uprawa papryki w gruncie – od czego zacząć?

W przypadku uprawy papryki gruntowej należy mieć na uwadze, że to roślina, która nie potrzebuje wiele uwagi, ale musi wzrastać na bardzo nasłonecznionym stanowisku. W związku z tym najlepsze warunki do wzrostu papryki można zapewnić w szklarni – tam roślinę możesz hodować właściwie przez cały rok. W przypadku uprawy na polu należy zwrócić uwagę na porę roku. Nasiona warto wysiać już na początku marca w pojemnikach i zapewnić im temperaturę ok. 25 st. C. Najlepszy okres na sadzenie papryki w gruncie przypada na drugą połowę maja.

Pamiętaj przede wszystkim o zachowaniu odpowiednich odstępów między poszczególnymi sadzonkami – wynoszących około pół metra. Gleba, w której powinno się umieszczać sadzonki, musi być przewiewna, żyzna i niezbyt zasolona. Optymalne pH to 6,7–7,2. Możesz wyposażyć się dobrej jakości nawóz, gdyż każda roślina do prawidłowego wzrostu potrzebuje dobrze dobranych składników odżywczych. Najważniejszym, który pobiera z ziemi, jest wapń – jego niedobór może skutkować pojawieniem się suchej zgnilizny wierzchołkowej owoców. Aby temu zapobiec, warto postawić na sprawdzone wapniowe nawozy dolistne.

Wszystkie mikroelementy transportowane są poprzez korzenie do reszty sadzonki za pomocą wody. Pamiętaj, że papryka powinna być często podlewana, szczególnie kiedy zacznie kwitnąć i zawiązywać owoce – jeśli nie zadbamy o wystarczającą ilość wody, roślina je po prostu zrzuci.

Jak uprawiać paprykę i jak właściwie ją pielęgnować?

Papryka to roślina, która lubi ciepło, a także wilgoć, więc koniecznie zadbaj o zapewnienie jej takiego właśnie środowiska. Możesz ją zasadzić właściwie wszędzie – oczywiście pod warunkiem, że będzie miała tam odpowiednie warunki.

Co ciekawe, mimo że papryka to roślina, która rośnie stosunkowo wolno, zwłaszcza w temperaturze poniżej 18 st. C, to o montaż odpowiedniej podpórki należy zadbać tuż po umieszczeniu sadzonki w ziemi. Nawet z pozoru niezbyt silny podmuch może uszkodzić delikatną roślinę. W przypadku papryki jest to niezwykle ważne – wiele upraw nie udaje się, ponieważ sadzonki łamią się pod naporem wiatru zanim zdążą wyrosnąć.

Jeżeli w lecie dni będą bardzo gorące, warto częściej podlewać paprykę. Jak już wcześniej wspomnieliśmy, powinieneś wyposażyć się też w wybrany przez siebie nawóz wysokiej jakości. W ten sposób zapewnisz roślinie najlepsze warunki do wzrostu. Odpowiednie nawadnianie i nawożenie gleby jest niezwykle ważne, gdyż w innym wypadku możesz spodziewać się bardzo małych owoców.

Uprawa papryki gruntowej – zbiory

Aby owoce były dorodne, warto pamiętać o przycięciu papryki w odpowiednim momencie - czyli kiedy zawiąże już więcej niż osiem owoców. Robi się to tuż za pierwszym liściem. Zbiorów dokonuje się stopniowo, na bieżąco zrywając dojrzałe owoce – jeśli pozostają na roślinie zbyt długo, uniemożliwiają rozwój kolejnych. Kiedy można zbierać paprykę, którą uprawiano gruntowo? Najlepiej końcem sierpnia, ale nic nie stanie się, jeżeli zbierzesz ją samym początkiem września. Pamiętaj o tym, by zadbać o właściwe przechowanie zebranych owoców.

W Polsce papryka traktowana jest jako roślina jednoroczna – źle znosi niskie temperatury, więc odpowiednie zabezpieczenie jej na zimę byłoby albo niemożliwe, albo po prostu nieopłacalne. Dlatego też pozostawia się ją w ziemi aż do pierwszych przymrozków, a potem usuwa (raczej nie zaleca się kompostowania resztek).

(rup)

Udostępnij: