15.8°C

partnerzy:

reklama reklama reklama
Hodowla brojlerów - jak wyprodukować zdrowe i wysokiej klasy mięso fot. fotolia

Hodowla brojlerów - jak wyprodukować zdrowe i wysokiej klasy mięso

Napisał  Mar 18, 2018

Opłacalność hodowli brojlerów warunkuje czas trwania chowu, który wynosi do 2 miesięcy. Po siódmym tygodniu chowu zwiększenie masy ciała przyhamowuje mimo faktu, iż brojlery zużywają tyle samo paszy co w pierwszej fazie życia.

Czas chowu brojlerów
Co gorsza w trzecim miesiącu chowu mocno przyrastają i otłuszczają się mięśnie piersiowe. Po to by kurczęta brojlery nabrały odpowiedniej masy ciała w jak najkrótszym czasie, trzeba podawać pełnoporcjowe mieszanki dla kur typu brojler, dzięki którym potrafią one osiągnąć do 2,8 kg w pięć tygodni.

Brojlery między pierwszym a czwartym tygodniem życia przyrastają najszybciej, następnie tempo wzrostu maleje. Ustawa o ochronie zwierząt, nakazuje by kurczęta miały stały dostęp do paszy i by były karmione w ustalonych odstępach czasu. Brojlery muszą dostać paszę co najmniej do 12 godzin przed przewidywaną godziną uboju.

Warunki chowu kurcząt w początkowej fazie życia
Początkowe 14 dni życia brojlerów to czas, w którym ptaki najbardziej odczuwają wszelkie niedogodności związane z warunkami chowu. W tym też czasie występuje najwięcej upadków kurcząt.

Słaby organizm oraz rzadkie upierzenie często są przyczyną licznych chorób oraz kanibalizmu ptaków. Pojawieniu się niekorzystnych czynników w odchowie sprzyja także częsta rotacja spowodowana niedługim czasem odchowu ptaków.

To także może sprzyjać pogorszeniu się warunków odchowu oraz powodować straty finansowe w hodowli. Dlatego tak ważny jest dobry stan środowiska w jakim jest trzymany inwentarz.

Sposoby i typy chowu brojlerów
Intensywna hodowla brojlerów narzuca dwa sposoby chowu brojlerów - na głębokiej ściółce oraz chów ściółkowo-rusztowy. W trakcie prowadzenia chowu intensywnego brojlery karmi się pełnoporcjowymi mieszankami z dużą zawartością energii i białka.

W systemie ściółkowo-rusztowym ptaki są w izolacji od ściółki, co ułatwia jej sprzątanie. Ubój brojlerów następuje do 5 tygodnia życia gdy ptaki nabierają od 2,5 do 3 kg masy ciała. Ubija się ptaki nie otłuszczone również wcześniej gdy masa ciała osiąga 1,2-1,3 kg.

W produkcji intensywnej kurczęta brojlery utrzymuje się w kurniku, w którym  maksymalne zagęszczenie ptaków wynosi 33 – 42 kg/m2.

Hodowla brojlerów w typie półintensywnym sprawia, że brojlery nabierają optymalną, docelową masę ciała w ciągu półtora do dwóch miesięcy życia. Do półtora miesiąca życia pisklęta żywi się podobnie jak w chowie intensywnym, jednak potem powinny dostawać zboża. Kluczowy dla dalszego wzrostu masy oraz dla zdrowotności ptaków jest dostęp do wybiegu zwłaszcza od drugiego miesiąca życia.

Gdy prowadzimy chów ekstensywny kurczęta rosną znacznie wolniej, skutkiem tego później nabierają masy ciała, która umożliwia ubój.Hodowcy prowadzący ten typ chowu skarmiają drób własnymi paszami takimi jak: zboża, rośliny okopowe czy zielonki. Podają też odpadki z gospodarstwa domowego i pozostałości karmy podawanej innym zwierzętom.

Chów ekstensywny zakłada, że ptaki będą miały wolny i nieograniczony wybieg. Kurczęta chowane ekstensywnie są gotowe do uboju nie wcześniej jak dopiero w trzecim miesiącu życia. Chów ekstensywny jest prowadzony przeważnie w małych gospodarstwach wiejskich oraz w hodowlach ekologicznych drobiu.

Dostarczanie ściółki do kurnika
W trakcie prowadzenia hodowli brojlerów czy indyków trzeba również uwzględnić koszty zakupu ściółki. Na fermach drobiu, które jednocześnie zajmują się uprawą zbóż, rzepaku czy kukurydzy, zazwyczaj nie ma problemu ze słomą oraz z zagospodarowaniem obornika.

Hodowcy drobiu, którzy nie posiadają własnych upraw polowych, a pasze pochodzą w większości z zakupu, muszą znaleźć odbiorcę obornika.

Czasami funkcjonuje to na zasadzie handlu wymiennego np. obornik za słomę. W sytuacji gdy hodowca kupuje pelet na ściółkę to przy powierzchni np. 1200 m2 koszt wynosi około 1200 zł.

Mycie kurnika i dezynfekcja chemiczna
Przed myciem kurnika powinno się porządnie wysprzątać podłogi budynku, tak by nie pozostały żadne odpadki organiczne. Najszybciej i najdokładniej umyjemy powierzchnie pionowe i poziome budynku za pomocą myjki wysokociśnieniowej z gorącą wodą.

Przy czym taka myjka powinna posiadać wirujące zakończenia przez które będziemy rozprowadzać na powierzchnię preparaty zmiękczające stwardniałe i zaskorupiałe resztki organiczne.

Myjemy nie tylko posadzki i ściany, ale także wyposażenie kurnika służące do pojenia i karmienia drobiu oraz wentylatory. Nie powinno się ograniczać tylko do kurnika, ale ważne jest także mycie pomieszczeń socjalnych, oraz magazynowych takich jak silosy zbożowe oraz budynki służące do składowania paszy.

Przewiduje się, że na umycie 1m2 kurnika zużywa się ok. 2 l wody.

Po dokładnym umyciu wnętrza budynku gospodarskiego przeprowadza się dezynfekcję chemiczną. Oto kilka sposobów na przeprowadzenie dezynfekcji w kurniku.

- Przeprowadzenie dezynfekcji 3% roztworem wody amoniakalnej
- Przeprowadzenie zamgławiania 5 litrami formaliny na 1000 m sześciennych, przy czym temperatura budynku w momencie zamgławiania powinna wynosić minimum 18˚C
- Dokonanie dezynfekcji 3% roztworem sody żrącej w ilości 300 l na budynek
- Wykonanie dezynfekcji 3% roztworem podchlorynu sodu w ilości 300 l na budynek

Stosując dezynfekcję chemiczną, trzeba pamiętać o tym, by dobrać odpowiednie środki chemiczne oraz właściwie je zastosować. Środki, które mamy na rynku nie mają kompleksowego działania dlatego trzeba je łączyć, tak by otrzymać jak najszerszy wymiar oddziaływania (np. siarczan miedzi – działanie grzybobójcze, formaldehyd – działanie bakterio-i wirusobójcze oraz woda amoniakalna – oocysty).

Obecnie rozprowadzanie środków chemicznych jest coraz bardzie zaawansowane. Stosuje się rozmaitego typu opryskiwacze sadownicze. Najbardziej dokładna metoda polega na rozprowadzeniu w budynku tzw. zamgławiaczy termicznych czyli specjalnych systemów zraszania, które powodują szybsze i dokładniejsze przenikanie substancji aktywnych do nieczystości pozostających w budynku po usunięciu brojlerów.

Jeżeli dezynfekcja została przeprowadzona powinniśmy dokładnie zamknąć budynek. Musimy dodatkowo pamiętać by wentylacja była wyłączona przynajmniej na dobę, tak by substancje czynne będące składnikami środków zaczęły działać. Ważne by pamiętać, że wodę po dokonaniu dezynfekcji należy wywieźć poza naszą fermę.

W czasie gdy myjemy i dezynfekujemy kurniki powinniśmy wywieźć wszystkie pozostałości po ostatnim chowie brojlerów oraz przeprowadzić dezynfekcję terenu otaczającego budynki inwentarskie, a także drogi znajdujące się na terenie fermy (np. wapnem gaszonym czy roztworem sody kaustycznej).

Po dokonanej dezynfekcji właściwej należy wybiałkować ściany i posadzki roztworem wapna hydratyzowanego (S) – gaszonego Ca(OH) i pozostawić obiekt do całkowitego wyschnięcia.

Trzeba zwrócić uwagę także, by zarówno w trakcie wapnowania jak i po usunięciu resztek wody i wapna nie doszło do zanieczyszczenia mikrobiologicznego wód gruntowych i powierzchniowych.

Koszty zakupu preparatów weterynaryjnych
Zakup preparatów weterynaryjnych to spory wydatek dla hodowcy. Dla przykładu, preparaty na biegunkę zawierające innowacyjne probiotyki, które zmniejszają ilość bakterii chorobotwórczych w jelitach kurcząt lub regulują gospodarkę wodno-elektrolitową organizmu oraz czynności życiowe, poprzez utrzymanie odpowiedniego poziomu wody, soli mineralnych oraz składników energetycznych i budulcowych, kosztują od 90 do 300 zł za jedno opakowanie.

Jeżeli stosujemy te preparaty kilka lub nawet kilkanaście razy w trakcie chowu to koszty idą nawet w tysiące złotych.

Nie mniej drogie są środki zawierające zbilansowaną mieszaninę łatwo przyswajalnych makro- i mikro- elementów, wzmacniające kościec, zapobiegające krzywicy i osteoporozie u kurcząt. Koszt zakupu takich medykamentów to średnio od 180 do 300 zł za opakowanie zawierające przeciętnie około 2 kg takiego preparatu.

Wreszcie bardzo ważne preparaty chroniące drogi oddechowe kurcząt, które mają w składzie olejki i ekstrakty pochodzenia roślinnego często w bardzo wysokim stężeniu. Koszt zakupu takich środków niezbędnych dla hodowcy kurcząt może dochodzić nawet do 450 zł za opakowanie o wadze od 2 do 5 kg.

Zakup piskląt
Jednodniowe pisklęta brojlera kosztują od 1,25 do 1,4 zł. Cena piskląt brojlerów zmienia się w trakcie roku na poziomie 1,30-1,35 zł. Zakup piskląt stanowi około 15% - 20% wszystkich kosztów jakie ponosi hodowca w trakcie chowu. Dla przykładu pisklęta Ross 308 charakteryzujące się dużym wzrostem, przy jednoczesnym małym zużyciu paszy to koszt od 1,26 do 1,32 zł.

Pisklęta jednodniowe Hubbard Flex – mające dużą efektywność wykorzystania paszy i duży udział w tuszy mięśnia piersiowego kosztują 1,225 zł/szt. Zakup piskląt Cobb 500 to koszt od 1,25 do 1,32 zł/szt.

Utylizacja padłych brojlerów
Prawo zabrania trzymywania padłych ptaków w workach foliowych lub w metalowych pojemnikach oraz zakopywanie padliny na glebach uprawnych lub na gruntach nieużywanych. Inną metodą zagospodarowania padłego drobiu jest spalanie. Jest to proces długotrwały, ale nie szkodliwy dla środowiska naturalnego.

Popiół pozostały ze spalania padliny drobiu jest biokomponentem do produkcji biokompostów ponieważ ma bardzo małą wartość nawozową. W czasie gdy na terenie Polski rozprzestrzenia się wirus ptasiej grypy, racjonalne jest domaganie się przez hodowców mobilnych spalarni padłego drobiu.

Zmniejszającym się problemem, po wprowadzenie ustawy o zakazie hodowli zwierząt futerkowych będzie zagospodarowanie padliny drobiowej jako paszy dla lisów, jenotów, tchórzy hodowlanych czy fretek.

Obecnie dotyczy to jednak dużych padłych ptaków dorosłych takich jak gęsi czy indyki. Padlinę można również wykorzystywać do produkcji biokompostów i nawozów. Wymagana jest jednak odpowiednia technologia, specjalne pojemniki kompostowe oraz dodatki do słomy oraz zużytej ściółki.

(rzw) Tomasz Kodłubański

Jak zyskać wysoki plon jęczmienia

Slide thumbnail
Slide thumbnail
Slide thumbnail
Slide thumbnail
reklama reklama reklama reklama reklama reklama
reklama
reklama